Histeria Teatro

Hai ben anos que limos este texto impresionante de Mario Benedetti coa idea de montalo sobre as táboas. Para Miguel, esta obra e Parella aberta, de Darío Fo e Franca Rame, son dous soños. Sobre todo o papel do capitán, un dos personaxes máis complexos que se puxeron sobre un escenario. Un torturador da ditadura (unha de tantas que inzaron Latinoamérica nos 70, unha de tantas no mundo en calquera época) que comeza a obra no cumio do poder e remata asumindo o papel de torturado, sumido na miseria, descubrindo que é el quen está preso da barbarie que el mesmo alimenta, ao servizo do fascio. Agora é Miguel de Lira quen se atreve con este reto, Diego Anido quen encarna a Pedro, o torturado, e o director Pablo Iglesias, quen realiza a longametraxe.

A rodaxe, da man de Ledesma Producións, comezou o pasado luns 7 de xullo no IGI, e durará tres semanas. Xa nos tarda ver o resultado... Polo de pronto, podemos seguir o proceso no seu blog.

chuzame

Hai pouco falabamos das moitas posibilidades que nos ofrece a rede de redes á hora de buscarmos texto. Agora temos unha moi boa noticia: o venres pasado presentouse o segundo libro publicado por Estaleiro Editora, unha iniciativa cultural sen ánimo de lucro, que aposta pola libre distribución dos seus produtos: trátase de Fume / Insomnio, de Rubén Ruibal e Carlos Losada.

Estaleiro Editora presenta así o seu segundo volume (o primeiro fora o poemario Plan de fuga, de Alberto Lema), e inaugura unha nova colección, coa que pretende explorar novas vías de difusión para o noso teatro, xénero "habitualmente desatendido e minorizado no sistema editorial galego". Podemos obtelo xa a través do web da editora, por medio da descarga libre e gratuíta.

Este selo aposta pola edición independente, e quere, coa apertura desta nova liña de publicación, "afondar na súa configuración como alternativa ao circuíto oficial da literatura e do pensamento subsidiados, de que tanto vén dependendo o teatro galego e ten como obxectivo a creación dun espazo de liberdade para a dinamización cultural á marxe das institucións oficiais".

Actores e fundadores da compañía Teatro Cachuzo, os autores contan cunha ampla traxectoria no sistema teatral galego. Rubén Ruibal (Ribadeo 1970) foi gañador do premio Álvaro Cunqueiro 2006 con Limpeza de sangue (o sangue fai ruído), editado por Edicións Xerais de Galicia en 2007, e Premio Nacional de Literatura Dramática. Carlos Losada (Cambados 1966) foi gañador do premio Manuel María de literatura dramática infantil (concedido polo IGAEM) pola súa obra Game Over (Xerais 2007). Parabéns aos autores e á editorial por difundiren o teatro dende a cultura libre!

chuzame

Bo día para empezarmos a ensaiar dunha vez... A ver se é verdade. Polo de pronto, aquí vai a mensaxe do Instituto Internacional do Teatro, que asina este ano o quebequés Robert Lepage, dramaturgo, director, actor e autor de guións cinematográficos. Aquí o tendes:

"Existen numerosas hipóteses sobre as orixes do teatro, pero a que máis me chama ten forma de fábula: Unha noite, en tempos inmemoriais, un grupo de homes reuniuse nunha canteira para se quentar arredor do lume e contar historias. De súpeto, un deles tivo a idea de se erguer e utilizar a súa sombra para ilustrar o seu conto. Usando a luz das lapas fixo aparecer personaxes inmensos sobre os muros da canteira. Os outros, abraiados, recoñeceron un por un o forte e o débil, o opresor e o oprimido, o deus e o mortal.

Hoxe en día, a luz dos proxectores substituíu o lume orixinal, e a maquinaria escénica, os muros da canteira. E aínda que lles pese a algúns puristas, esta fábula lémbranos que a tecnoloxía está na mesma orixe do teatro e que non debera ser percibida como unha ameaza, senón como un elemento unificador.

A supervivencia da arte dramática depende da súa capacidade de se reinventar asumindo as novas ferramentas e as novas linguaxes. Se non, como podería o teatro seguir sendo testemuña dos grandes feitos da súa época e promover o entendemento entre os pobos, se el mesmo non dá probas de apertura? Como podería xactarse de ofrecer solucións aos problemas de intolerancia, de exclusión e de racismo se, na súa mesma práctica, se resiste a toda mestizaxe e integración?

Para representar o mundo en toda a súa complexidade, o artista debe propor formas e ideas novas e confiar na intelixencia do espectador, capaz de distinguir a silueta da humanidade neste xogo perpetuo de luces e sombras.

E é certo que de tanto xogar con lume, o ser humano corre o risco de se queimar, pero ten tamén a posibilidade de abraiar e iluminar".

chuzame