Histeria Teatro

Largámoslle o trasmallo aos mares cibernéticos, e viñeron nel xureliños, maraghota e algunha nécora... Aínda hai uns cantos recursos que se poden aproveitar: a nosa benquerida Biblioteca Virtual Galega conta con textos que van dende os Séculos Escuros (o primeiro texto teatral na nosa lingua, A contenda dos labradores de Caldelas, de Gabriel Feixoo de Araúxo, máis coñecida como Entremés famoso sobre a pesca no río Miño, datada por 1671) até os textos que fixo Rivadulla Corcón para Volta e Dálle (o monólogo Furga Garabela! ou Salitre), que estaban en cartel hai nada (e algún segue!), e as creacións do noso director, Xavier Picallo. De aquí tiramos pezas que levamos a escena con certo éxito, como a xenial Ai, que sería de nós sen os obreiros!, de Gustavo Pernas Cora, e outras ás que lle demos algunha lectura e que pensamos en levar á práctica, como Aproximación á muller nociva, de Xosé Luís Martínez Pereiro. Aquí atopamos dende teatro decimonónico, dramas mariñeiros e costumistas, pasando polo Novo Teatro Galego dos 60, até as olladas máis contemporáneas, que fan teatro do desastre do Prestige, por exemplo (como a mentada Salitre ou vertixe v.4.2., de Nacho Taibo).

Pero tamén podemos acceder a obras de literatura universal traducidas ao galego na Biblioteca Virtual da Asociación de Tradutores Galegos BIVIR, como clásicos de Molière (Don Xoán ou o festín de pedra, traducido por Eva Méndez Fernández).

A mellor noticia sobre teatro na rede témola na publicación, a través da plataforma A Regueifa, d'A triloxía das miniaturas, de J.J.G. Rodicio. Que un autor ou unha autora colgue da rede, baixo licenza Creative Commons, a súa creación, libre e de balde, e que a presente como unha "proposta para compañías pequenas, medianas ou afeccionadas. Que son moitas" é un moi bo sinal. Amais, a obra conta cun blog de referencia, para que cadaquén poida facer as súas achegas, polo cal o proceso de creación non está pechado nin é restrinxido, senón aberto e colectivo. Unha iniciativa moi moi sa, que pode sernos de moita utilidade ás compañías pequechas ou afeccionadas que non temos un can para pagarlle á SGAE (ou non queremos, que pasa?).

chuzame

Bo día para empezarmos a ensaiar dunha vez... A ver se é verdade. Polo de pronto, aquí vai a mensaxe do Instituto Internacional do Teatro, que asina este ano o quebequés Robert Lepage, dramaturgo, director, actor e autor de guións cinematográficos. Aquí o tendes:

"Existen numerosas hipóteses sobre as orixes do teatro, pero a que máis me chama ten forma de fábula: Unha noite, en tempos inmemoriais, un grupo de homes reuniuse nunha canteira para se quentar arredor do lume e contar historias. De súpeto, un deles tivo a idea de se erguer e utilizar a súa sombra para ilustrar o seu conto. Usando a luz das lapas fixo aparecer personaxes inmensos sobre os muros da canteira. Os outros, abraiados, recoñeceron un por un o forte e o débil, o opresor e o oprimido, o deus e o mortal.

Hoxe en día, a luz dos proxectores substituíu o lume orixinal, e a maquinaria escénica, os muros da canteira. E aínda que lles pese a algúns puristas, esta fábula lémbranos que a tecnoloxía está na mesma orixe do teatro e que non debera ser percibida como unha ameaza, senón como un elemento unificador.

A supervivencia da arte dramática depende da súa capacidade de se reinventar asumindo as novas ferramentas e as novas linguaxes. Se non, como podería o teatro seguir sendo testemuña dos grandes feitos da súa época e promover o entendemento entre os pobos, se el mesmo non dá probas de apertura? Como podería xactarse de ofrecer solucións aos problemas de intolerancia, de exclusión e de racismo se, na súa mesma práctica, se resiste a toda mestizaxe e integración?

Para representar o mundo en toda a súa complexidade, o artista debe propor formas e ideas novas e confiar na intelixencia do espectador, capaz de distinguir a silueta da humanidade neste xogo perpetuo de luces e sombras.

E é certo que de tanto xogar con lume, o ser humano corre o risco de se queimar, pero ten tamén a posibilidade de abraiar e iluminar".

chuzame

Por causas alleas á nosa vontade, aínda non demos feito, pero unha vez que remate a Santa Semana e esteamos máis centrad@s, poñémonos a ensaiar, en serio e de verdade, O porqué do por qué. Como adianto, unha fotiño da nosa actuación no local da Federación Itaca, hai cousa de tres anos (xa! Arrebicho, como pasa o tempo).

chuzame

Logo dun fermoso reencontro diante dunhas cañas para poñérmonos ao tanto das nosas vidas, esta semana volvemos ensaiar en serio! E tamén anunciamos que para finais desta semana estaremos en www.paginas-amarillas.es, como Asociación Cultural. En calquera caso, podedes contactar connosco, como sempre, a través deste blog, do correo histeriateatro@gmail.com ou do número 658 288 872.

chuzame

Aquí podedes descargar (en .pdf e tan só 82 lixeiros KB!) un resumiño da nosa actividade: que obras fixemos, onde, cando, quen estabamos e demais ficha técnica e artística. En breve subiremos o noso arquivo de textos teatrais:

• Currículo de Histeria Teatro

chuzame

... Un actor e tres actrices. Levan dende o 2001 facendo obriñas pequechas, monólogos, animación de rúa e moitas outras cousas. Este grupo de teatro afeccionado nado no barrio compostelán de San Pedro ensaia cando pode (que é máis ben pouco), e agarda poder presentar en breve O porqué do porqué, escrita e dirixida por Xavier Picallo. Mentres non dan feito para quedar un día e pórse a ensaiar, van ocupando un pequeno espazo no blogomillo. O pano xa está arriba. Gocen da función...

chuzame